سدنا

ای کاش دلت با من ودل اینهمه رو راست نبود!

کاش بین دلمان از سر عشق اینهمه اسرار نبود!

ماه چون بر سر بام تو شبی می تابید

دل من تاب به آغوش تو اش میبخشید

کاش هر صبح دلت بر دل من میلرزید

شاد میگشت دلم چون تو دلت میخندید

ای کاش دلت تا دل من فاصله اش خوابی بود

کاش هر صبح سرم شانه ی تو می بوسید

 ای کاش که دست از سر ما سرّ زمان بر دارد

ای کاش که این عقربه ها چشم تو را می بوسید

ای کاش که شب پلک تو را بوسه من می خواباند

ای کاش که هر خواب به تعبیر تو معنا می داد

هر بیت از این شعر ز جادوی تو ساحر می شد

ای کاش که این قافیه بر یاد تو جولان می داد